از آنجایی که بازار چسباندن برچسب بر نویسندگان و کلا فعالان در حوزه سیاست در فرهنگ ایرانی جای ویژهای دارد و این یادداشت نیز به نحوی مواضع سیاسی را مورد تحلیل قرار میدهد که در مورد کشتار تعدادی از اعضای سازمان مجاهدین توسط ارتش عراق اتخاذ شدهاند. نویسنده این یادداشت قبلا خود را از هرگونه ارتباط یا هواداری سازمان مورد نظر بری میداند و شیوه تفکرش را نیز خارج از شیوه تفکر مدهبی و سنت سازمان نامبرده میداند .
پویا عزیزی – بین اخبار منتشر در روزهای اخیر، بیشک خبر تاثر برانگیز حمله گردانهای ارتش عراق به اردوگاه اشرف [ اردوگاه سازمان مجاهدین خلق ایران در عراق] و ساکنین غیرمسلح آن و در ادامه، کشته و زخمی شدن تعدادی از اعضای این سازمان در صدر اخبار مربوط به ایران قرار گرفت و واکنشهای بسیاری را برانگیخت. واکنشهایی که در میان مخالفان و موافقان مشی این سازمان در سطح جهان متفاوت مینمود. البته به جز جمهوری اسلامی ایران که پیام تشکرش را رسما روانه عراق کرد و به جز گروههایی اندک که سکوت را در این باره برگزیدند، کشتار مجاهدین در اشرف به شکل وسیعی محکوم و در سطح جامعه جهانی تقبیح گردید .
حاکمیت دولت عراق برآمده از انتخابات، دخالت های مجاهدین در فضای سیاسی آن کشور، مواضع رهبران سازمان مجاهدین و شیوه اداره اردوگاه اشرف، تعهدات آمریکا به هنگام خلع سلاح اعضای این سازمان و بسیاری موارد دیگر بارها و بارها در مدیای متفاوت داخلی و خارجی منعکس شد و زوایا و گوشههای آن روشن گردید. این یادداشت قصد دارد به بررسی سیاسی گوشههای پنهان موضوع در میان هیاهوی رسانهای حاضر بپردازد. ادامهٔ این ورودی را بخوانید »
