متن سخنرانی در چهلمین سالگرد و بزرگداشت حماسه سیاهکل

بر دیوار پاسگاه

جز کمانه نمی کشید

بر دیوار سینه ات اما

گلی می نشاند گلوله ی سرخ

تا عطرش هزاران گوزن عاشق را

پای کوبان به راه خلق بشوراند

 آه

ای نافه ی گوزن

راه به دوردست های میهنم برده

فردا سینه ام ارزانی توست

با سوراخ ها و پوکه ها

ایستاده بر تیرک تیرباران

تا فریاد خلق را به دل شعله ای کشد

سیاهکل، پرنده انقلاب ، و لنینیست های متاثر از کوبا

این روزها که می‌آیند دقیقا چهل‌سال از قیام مسلحانه چریک‌های فدایی خلق در سیاهکل می‌گذرد. آن چه در رابطه با این موضوع کاملا مشهود است، تاثیرگذاری این قیام بر پیروزی قیام مردمی در سال 1357 و تاثیرات فرهنگی آن بر جو سیاسی و مبارزاتی و حتا فرهنگ مبارزاتی آن دوران غیر قابل انکار است.

فيدل‌کاسترو می‌گويد «هيچ انقلابی بدون يک پيش‌آهنگ وجود ندارد، و اين‌که اين پيش‌آهنگ لزوماً حزب مارکسيست-لنينيست نيست و اين‌که آن‌هایی‌ که می‌خواهند انقلاب کنند، اين حق را دارند که خود مستقل از اين احزاب، پيشاهنگی تشکيل دهند… پس هيچ نوع معادله متافيزيکی که در آن حزب مارکسيست-لنينيست = پيش‌آهنگ باشد، وجود ندارد. صرفاً ارتباط و به‌هم‌بستگی‌های ديالکتيکی‌ای بين يک وظيفه معين، يعنی وظيفه يک پيش‌آهنگ در تاريخ – و شکل خاص از سازمان – سازمان حزب مارکسيست-لنينيست وجود دارد، اين به‌هم پيوستگی‌ها از تاريخ پيشين ناشی شده و بدان وابسته‌اند. احزاب در اين‌جا در روی زمين وجود دارند و تابع سخت‌گيري‌های ديالکتيکی زمينی‌اند. اگر آن‌ها زاده شده‌اند، می‌توانند نميرند و به اشکال ديگری دوباره زاده شوند».